Najdawniejsza historia Łobżenicy nie jest do końca poznana. Bezpośrednią przyczyną jest brak wystarczających źródeł historycznych, które by określiły początki istnienia grodziska - osady łobżenickiej. Wiele informacji dostarczają legendy. One jednak, z uwagi na to, że mają identyczny charakter jak legendy innych miast, nie mogą być traktowane jako przesłanki prawdziwe. Legendy opierają się na motywie trzech braci. Wyruszyli oni na wyprawę łowną z zamiarem powrotu ze wspaniałymi trofeami. Poszukując zdobyczy dotarli na teren półwyspu i właśnie na nim upolowali wspaniałego dzika. W tym właśnie upatruje się genezy traktowania dzika jako symbolu Łobżenicy. Dzik widniejący w herbie miasta i gminy odnoszony jest do tego, który został upolowany przez najmłodszego z braci, tego który później osiedlił się na tym terenie i zakładając własną rodzinę dał początki osadzie łobżenickiej. Legenda mówi, że odyniec został upolowany w miejscu dzisiejszego Starego Rynku i z uwagi na swoją świetność stał się symbolem dobrobytu i zasobności tego ówczesnego półwyspu. Podania mówią, że na tą właśnie pamiątkę symbol ten został umieszczony w herbie Łobżenicy.